Öne Çıkan Noktalar
Türkçe Özet
Amaç: Bu çalışmada, üstün yetenekli çocuklar (ÜYÇ) ve normal zekâya
sahip çocukların yaşam kalitelerini, sosyal, emosyonel, davranışsal, ruhsal
sorun alanlarını ve aile işlevselliklerini karşılaştırmak amaçlanmıştır.
Yöntem: Çalışmaya 9–18 yaş aralığında 49 ÜYÇ ve 56 sağlıklı normal
zekâya sahip çocuk katılmıştır. Tüm olgulara; Okul Çağı Çocukları İçin
Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi - Şimdi ve
Yaşam Boyu Versiyonu, Çocuklar İçin Depresyon Değerlendirme Ölçeği
uygulanmıştır. Tüm olgular; Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği, Çocuklar
İçin Depresyon Ölçeği, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, Güçler ve
Güçlükler Anketi Ergen Formu doldurmuştur. Tüm ebeveynler; Aile
Değerlendirme Ölçeği, Güçler ve Güçlükler Anketi Ebeveyn Formu,
Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği Ebeveyn Formu doldurmuştur.
Bulgular: ÜYÇ; normal zekâya sahip çocuklara göre, kendilerinde, daha
fazla dikkat eksikliği ve hareketlilik tanımlamış; sosyal işlevselliklerini daha
düşük belirtmiş ve fiziksel sağlık durumlarını daha kötü algılamışlardır.
Üstün yetenekli erkeklerin, üstün yetenekli kızlara göre daha fazla depresif
belirtilere sahip oldukları saptanmıştır. Normal zekâya sahip erkek
çocukların ebeveynleri, üstün yetenekli erkek çocukların ebeveynlerine
göre, çocuklarında daha düşük okul işlevselliği belirtmişlerdir. Kızlarda,
olgu ve karşılaştırma grubu arasında böyle bir farklılık belirlenmemiştir.
Sonuç: Bu çalışmada elde edilen tüm bulgular ÜYÇ’nin ruh sağlığı
açısından risk altında olduklarını düşündürmektedir. Bu açıdan üstün
zekâlı çocukların ileride, biyopsikososyal açıdan sağlıklı yetişkinler haline
getirilebilmesi için, bu durumun erken yaşlarda belirlenebilmesi, uygun
eğitim alabilmesi, duygusal ihtiyaçlarına rehberlik verilmesi, ebeveyn ve
öğretmenlerin bilgilendirilmesi önem taşımaktadır.