• Şizofreni hastalarında tüm üst çene dişlerinin kron boyutları daha küçüktü
• Maxiller diastema daha sık görüldü ve şizofreni ile ilişkiliydi
• Azalmış diş boyutu ve dental anomaliler nörogelişimsel temeli destekledi
• Diş morfolojisi şizofreni için potansiyel bir biyobelirteç olabilir
Giriş ve Amaç: Yüz ve beyin arasındaki gelişimsel ilişki açısından bakıldığında, diş boyutu gibi kraniofasiyal niceliksel bulgular, şizofreninin patogenezinde nörogelişimin önemli aşamalarına işaret edebilir. Bu çalışmanın amacı, şizofreni hastalarında ve kontrol grubunda üst çene diş boyutlarını ve belirli dental anomalilerin görülme sıklığını, kör bir tasarım ile değerlendirmek ve karşılaştırmaktır.Yöntem: Çalışmaya 18-45 yaşları arasında toplam 200 katılımcı (100 şizofreni hastası ve 100 kontrol birey) dâhil edildi. Üst çene dental arkının ölçümlerinden alçı diş modelleri hazırlandı. Maksiller dişlerin meziodistal (MD) ve bukkolingual (BL) boyutları, iki araştırmacı tarafından dijital kumpas kullanılarak dental kalıplar üzerinde ölçüldü. Boyutsal değerlendirmelere ek olarak, diş rotasyonu, diastema, diş sıkışıklığı ve çivi şeklindeki lateral kesici dişler gibi diş anormallikleri de kaydedildi.
Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p >0,05). İstatistiksel analizler, değerlendirilen tüm dişlerde hem MD (p <0,001) hem de BL (p <0,001) boyutlarının, şizofreni hastalarında kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha küçük ölçümler sergilediğini gösterdi. Ayrıca, multivariate binom lojistik regresyon analizi, azalmış MD boyutunun (B=-2,020, p <0,001) ve daha yaygın diastema varlığının (Β=1,656, p <0,001) şizofreni hastalarında anlamlı değişkenler olduğunu ortaya koydu.
Sonuç: Diş boyutundaki azalma, şizofreninin altında yatan embriyolojik dismorfogenezin spesifik belirteçlerini gösterebilecek olası varyasyonların olduğu varsayımına katkıda bulunabilir.
Anahtar Sözcükler: Diastema, diş anomalileri, diş boyutu, maksilla,