Giriş ve Amaç: Elektrokonvülsif tedavi (EKT), psikiyatride önemli bir
tedavi yöntemidir. EKT’nin etkinliğine rağmen, dünya çapında kullanımı
beklenenden daha azdır. Sınırlı erişim ve damgalanma bu çelişkiye
katkıda bulunan başlıca etkenler olsa da, bilişsel istenmeyen etkilerin
bilinmesi de EKT uygulayan klinisyenler için önemli bir husustur. Mevcut
çalışma, EKT ile ilişkili nöropsikiyatrik istenmeyen etkilerin sıklığına ilişkin
bir değerlendirme sağlamayı amaçlamaktadır.
Yöntem: 1 Ocak 2013 ile 31 Aralık 2017 tarihleri arasında EKT uygulanan
2935 hasta dosyası geriye dönük olarak değerlendirildi. Hasta kayıtlarından
elde edilen sosyodemografik özellikler, Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve
İstatistiksel El Kitabı - Dördüncü Baskı (DSM-IV) tanıları, ölçek puanları,
tıbbi değerlendirmeler, hastanede yatış süresi, önceki EKT geçmişi ve EKT
uygulamasına ilişkin endikasyonlar, uyaran parametreleri, nöbet süresi ve
istenmeyen nöropsikiyatrik etkiler gibi veriler değerlendirildi.
Bulgular: Hastaların önemli bir kısmı birden fazla seansta hiçbir
istenmeyen nöropsikiyatrik etki yaşamadı ve bu oran bir seanstan sonra
%70,7’den, on seanstan sonra %97,3’ye doğru istikrarlı bir şekilde artış
gösterdi. Ek olarak, nöropsikiyatrik istenmeyen etkileri gösteren grubun
anlamlı düzeyde daha fazla geçmiş EKT seansına (p<0,001), son EKT
seansından sonraki hastanede yatış süresine (p<0,001) ve toplam yatış
süresine (p<0,001) sahip olduğu belirlendi.
Sonuç: Bu çalışmadaki hastaların çoğunun birden fazla EKT seansı
sırasında herhangi bir nöropsikiyatrik istenmeyen etki yaşamamış olması
ve EKT seansları ilerledikçe istenmeyen etki oluşum sıklığının azalması
klinisyenlerin EKT uygulamasına daha güvenle yaklaşmasına katkıda
bulunabilir.
Anahtar Sözcükler: Elektrokonvülsif tedavi, yan etki, nöropsikiyatri,
bilişsel