Giriş ve Amaç: Müziğin uzamsal öğrenme ve bellek performansında
yarattığı artışa ‘Mozart etkisi’ adı verilir. Bu etkide artmış N-metil
D-aspartat (NMDA) reseptörü (NMDAR) ekspresyonunun rolü vardır.
NMDAR reseptörü inhibisyonu, ön uyaran aracılı inhibisyon (PPI) %
değerlerini düşürür. Bu çalışma Mozart etkisi ile NMDAR ekspresyonu
arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçlamaktadır.
Yöntem: Sıçanlar altı gruba ayrıldı. Üç grup beyaz gürültü (WN)
dinlerken diğer üç grup Mozart (M) dinledi. Sıçanlar sekiz kollu ışınsal
labirent testine alındıktan sonra her iki ses ortamındaki üç gruptan biri
kontrol grubu olarak seçildi ve salin enjekte edildi. Geri kalan iki gruba
ise sırayla ketamin ve MK-801 enjekte edildi. Daha sonra tüm gruplara
PPI protokolü uygulandı.
Bulgular: Mozart gruplarının bellek hatalarının daha yüksek olduğu
görüldü. Yetmiş dört dB önuyaranda M+MK-801 grubu, WN+Ketamin
grubuna kıyasla daha düşük %PPI değerlerine sahip çıktı.
Tartışma: Çalışmada Mozart etkisi görülmediği gibi tam tersine bellek
performansında azalma tespit edildi. Müziğin NMDAR üzerindeki
etkisi, PPI değerlerini değiştirmeyecek seviyelerde olabilir. Müziğin
süresi, şiddeti gibi parametrelerin strese neden olabileceği göz önüne
alındığında deneyin farklı koşullarla tekrarlanması yeni ipuçları
sağlayabilir.
Anahtar Sözcükler: Bellek, Mozart etkisi, müzik, öğrenme, önuyaran
aracılı inhibisyon