Amaç: Bu çalışma, COVID-19 pandemisi sırasında ön saflarda çalışan
göğüs hastalıkları uzmanları arasında uyku kalitesini ve bunun anksiyete
ve depresif belirtiler, çalışma koşulları ve diğer faktörlerle ilişkisini
belirlemeyi amaçlamıştır.
Yöntem: Türkiye’deki göğüs hastalıkları uzmanları arasında çevrim içi
bir anket yapılmıştır. Anket bağlantısı e-posta yoluyla göğüs hastalıkları
uzmanlarının profesyonel derneklerinin üyelerine dağıtılmıştır.
Gönüllülerden sosyodemografik verileri, tıbbi ve psikiyatrik öyküleri,
çalışma ve barınma koşulları, pandemi sırasında algılanan destek
düzeyleri ve pandemi öncesi uyku alışkanlıkları ile ilgili soruları
doldurmaları istenmiştir. Ayrıca kaygılarının şiddetini araştıran sorular
sorulmuş ve iki ölçek formu (Hastane Anksiyete Depresyon Ölçeği ve
Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi-PUKİ) doldurulmuştur.
Bulgular: Örneklem, PUKİ’ye göre iyi uyuyanlar (PUKİ ≤5) ve kötü
uyuyanlar (PUKİ >5) olmak üzere iki gruba ayrılan 179 göğüs hastalıkları
uzmanından oluşmakta olup, pandemi sırasında katılımcıların
%59,2’sinin uyku kalitesinin kötü olduğu gözlenmiştir. Anksiyöz olma
(p<0,0001; OR=0,139; %95 Güven aralığı [GA] [0,052–0,372]), yoğun
bakım ünitesinde çalışma (p=0,046; OR=2,363; %95 GA [1,015–5,497]),
hasta sayısının çalıştığı kurumun kapasitesinin üzerinde aşırı artışı
konusundaki endişe düzeyi (p=0,018; OR=1,755; %95 GA [1,102–2,794])
ve pandemi öncesi uyku memnuniyetsizliği (p<0,016; OR=0,272; %95 GA
[0,094–0,786]) pandemi sırasında göğüs hastalıkları uzmanlarının uyku
kalitesini olumsuz etkileyen faktörlerin başında gelmiştir.
Sonuç: Örneklem grubumuzdaki göğüs hastalıkları uzmanlarının
yarısından fazlasının pandemi sırasında uyku kalitesi düşüktür.
Klinisyenlerin iyi bir uyku uyuması için, etkileyen faktörlere yönelik
müdahaleleri göz önünde bulundurmak çok önemlidir.
Anahtar Sözcükler: Anksiyete, COVID-19, depresyon, pulmonologlar,
uyku