Neonatal Hipogliseminin Sonucu Olarak Tipik Beyin Hasarı Görüntüleme Özellikleri Olan Hastaların Nörogelişimsel Sonuçları

Emek UYUR YALÇIN , Hülya MARAŞ GENÇ , Asuman BAYHAN , Yonca ANIK , Bülent KARA
2022 Aralık - 59 (4)
TÜRKÇE PDF İNGİLİZCE PDF

Öne Çıkan Noktalar

• Neonatal hipoglisemiye bağlı beyin hasarı özellikle
parieto-oksipital bölgeleri etkiler.
• Gelişimsel gerilik, mikrosefali, epilepsi, davranış ve görme
sorunlarına yol açabilir.
• Her yenidoğan hipoglisemi yaşayabileceğinden yakın
izlem önemlidir.
• Beyin hasarının meydana geldiği kesin olan bir eşik değer
bulunmamaktadır.
• Neonatal hipogliseminin erken tanı ve tedavisi nörolojik
prognozu belirler.


Türkçe Özet

Amaç: Ağırlıklı olarak parieto-oksipital bölgeleri etkileyen neonatal
hipoglisemiyle ilişkili tipik hasar paterni birçok çalışmada tanımlanmıştır.
Şiddetli neonatal hipoglisemik ensefalopatinin uzun vadeli nörolojik
sekelleri; gelişimsel gerilik, mikrosefali, öğrenme güçlüğü, davranış
sorunları, görme bozukluğu ve epilepsiyi içerir. Bu çalışma, çocuk
nörolojisi polikliniğimize farklı nörolojik şikâyetler nedeniyle başvuran
ve neonatal hipoglisemi ile ilişkili parieto-oksipital beyin hasarı olan
çocukların nörogelişimsel sonuçlarını bildirmektedir.
Yöntem: Kocaeli Üniversitesi Hastanesi Pediatrik Nöroloji Bölümünde
2007–2015 yılları arasında takip edilen olguları retrospektif olarak
inceledik. Manyetik rezonans görüntülemede (MRG) tipik neonatal
hipoglisemi paterni ile uyumlu olarak parieto-oksipital hasarı olan olgular
(n=42) değerlendirildi. Hipoglisemisi belgelenmiş olan hastalar (n=21) bu
çalışmaya dâhil edildi. On iki saatten uzun süren ve tekrarlayan hipoglisemi
atakları olan hastalar (n=9) uzamış hipoglisemi olarak değerlendirildi.
Bulgular: On bir olguda (%52,4) yenidoğan döneminde nöbet öyküsü
mevcuttu. İzlemde 18 olguda (%85,7) epilepsi, sekiz olguda (%38,1) ise
tedaviye dirençli epilepsi gözlendi. Dokuz olguda (%42,9) mikrosefali,
yedi olguda (%33,3) serebral palsi tespit edildi. Uzamış hipoglisemisi
olan olgularda MRG’de parieto-oksipital tutulum ve spastisite oranı;
istatistiksel olarak yüksek saptandı (p<0,01). İki hastada otistik özellikler,
dört hastada (%19) dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu gözlendi.
VEP (görsel uyarılmış potansiyel) testi 21 hastanın 18’inde yapılabildi,
tüm hastalarda VEP sonuçları anormal olarak değerlendirildi.
Sonuç: Neonatal hipoglisemi yaşayan olguların her zaman erken
dönemde belgelenemediğini düşünmekteyiz. Hipoglisemi açısından
risk altında olan ve hipoglisemi semptomları olan olgular, uzun
vadede gelişebilecek epilepsi, serebral palsi, görme bozuklukları gibi
nörogelişimsel sorunları önlemek için uygun şekilde tedavi edilmelidir.
Anahtar Sözcükler: Epilepsi, görme kaybı, neonatal hipoglisemi,
nörogelişimsel sonuç, parieto-oksipital beyin hasarı, serebral palsi