Öne Çıkan Noktalar
Türkçe Özet
Amaç: Tekrar yatış oranları, tedavi ve bakım kalitesini değerlendiren
önemli bir kriterdir. Bu çalışmada alkol bağımlılığı olan hastalarda tekrar
yatış oranlarının ve tekrar yatışı öngören değişkenlerin belirlenmesi
amaçlanmıştır.
Yöntem: Araştırmanın örneklemini Gazi Üniversitesi Hastanesi Alkol
ve Madde Bağımlılığı Kliniğinde 2005–2017 yılları arasında tekrarlayan
yatışı olan 264 alkol bağımlılığı hastası oluşturmuştur. Çalışmada, ICD-10
tanı sınıflandırması kullanıldı. Birinci ve ikinci yatış sırasında hastaların
tıbbi eştanı ve psikiyatrik eştanısı arasındaki farklar analiz edildi.
Bulgular: Çalışma örnekleminin yaş ortalaması 51,45±12,04 idi ve %89’u
(n=235) erkekti. İkinci yatışta eşlik eden baş ağrıları (p=0,001), psikotik
semptomlar (p=0,013), anksiyete bozukluğu (p=0,003) ve madde
bağımlılığı (p=0,027) anlamlı olarak daha yüksekti ve hastanede kalış
süresi daha kısaydı. İlk altı ayda, örneklemin %24,2’sinin (n=64) tekrar
yatışı yapıldı. Anksiyete bozukluğunun birlikteliği altı ay içinde tekrar
yatış riskini 2,2 kat (OR=2,240; p=0,031) arttırırken, kısa yatış süresi (35
günden az) tekrar yatış riskini iki kat (OR=0,492; p=0,026) arttırmıştır.
Sonuç: Hastanede kalış süreleri kısa olan hastalarda, taburcu olduktan
sonraki ilk altı ay içinde tekrar yatış riski artmaktadır. Sağlık hizmetlerindeki
hastanede kalış süresini azaltan politikalar gözden geçirilmelidir.
Bununla birlikte, alkol bağımlılığı olan hastaların ikinci yatışında, madde
bağımlılığı tanısının eklenmesi dikkat çekicidir. Bunu önlemek için, alkol
bağımlılığının tedavi aşamalarında madde bağımlılığının önlenmesi ile
ilgili konular ele alınmalıdır