Otoimmün Epilepsi/Limbik Ensefalit, Uyku İğciklerinde Değişikliğe Neden Olabilir

Esra SERDAROĞLU , F. İrsel TEZER , Serap SAYGI
2018 Aralık - 55 (4)
TÜRKÇE PDF İNGİLİZCE PDF

Öne Çıkan Noktalar


Türkçe Özet

Amaç: Otoimmün limbik ensefaliti olan hastalarda, uyku bozuklukları ve
uyku yapısında değişiklikler tanımlanmıştır. Son zamanlarda, çocukluk
çağı otoimmün limbik ensefalitlerinde, asenkron uyku iğcikleri veya
uzamış iğcikler gösterilmiştir.
Yöntem: Otoimmün epilepsi ve/veya limbik ensefaliti olan altı hastanın
uzun süreli elektroensefalografi-polisomnografi (EEG-PSG) kayıtlarında
uyku yapısı ve uyku iğcikleri incelendi. En uzun NREM 2 dönemi seçildi.
İğcik yoğunluğu (dakikadaki iğcik sayısı) hesaplanarak bilateral hipokampal
sklerozu olan epilepsi hastaları ve sağlıklı kontrollerle karşılaştırıldı.
Bulgular: Otoimmün epilepsi ve/veya limbic ensefaliti olan hastaların
yavaş dalga uyku döneminin kısaldığı ve uyku iğciklerinin azaldığını
gösterdik. Altmış saniyede ortalama iğcik sayısı otoimmün epilepsi ve/
veya limbik ensefaliti olan hastalarda 5,86±5,03 idi. Kontrol gruplarında
ise iğcik yoğunluğu daha yüksekti (10,6±1,65 ve 9,95±0,79).
Sonuç: Limbik ensefalitte uyku bozuklukları, talamo-limbik devrelerin
bozulmasından kaynaklanabilir ve iğcik aktivitesi bozulabilir. Talamolimbik
devrelerdeki akut lezyonlar iğcik yoğunluğu ile birlikte azalıyor
olsa da, yapısal lezyonların veya kronik durumların etkisi henüz
aydınlatılamamıştır. Bu durum, nöral devrelerin işlevsel bozulmaları ile
ilişkili olabilir.