E-ISSN 1309-4866
Araştırma Makalesi
Bir Nöroloji Kliniğindeki Servikal Distonili Hastaların Klinik Özellikleri ve Uzun Süreli Botulinum Toksin Tip A Tedavisine Yanıtı
1 Department of Neurology, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Neurological Disorders Training and Research Hospital, Istanbul, Turkey  
2 Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi, 3. Nöroloji Kliniği, İstanbul, Türkiye  
Arch Neuropsychiatry 2014; 51: 383-388
DOI: 10.5152/npa.2014.7026
270 kez okundu, 222 kez indirildi

Anahtar Kelimeler: Servikal distoni, demografik özellikler, klinik özellikler, klinik bulgular, botulinum toksin
Özet

Giriş: Servikal distoni (SD)’li hastaların klinik ve demografik özellikleriyle botulinum toksin tip A (BoNT-A) tedavisine yanıtlarını değerlendirmek.

 

Yöntem: Hastanemiz Nöroloji Kliniği Botulinum Toksin Polikliniğinde 1998-2012 yılları arasında takip edilen SDli hastaların ayrıntılı tıbbi kayıtları retrospektif olarak değerlendirildi. Birincil ve ikincil SDlilerin, beş yıldan uzun ve kısa süreli BoNT-A tedavisi alanların verileri, ayrıca ilk ve son tedavi verileri karşılaştırıldı.

 

Bulgular: Çalışmaya alınan 57 (%56,15i kadın) SDli hastanın yaş ortalaması 41,01±13,42 yıl, semptomların başlama yaşı ortalama 32,93±15,45 yıl, ortalama distoni süresi 8,10±8,5 yıldı. Bir yıldan uzun takipli ve en az üç uygulama yapılmış 45 hastanın tedavi verileri ortalamaları; tedavi gecikmesi 5,94±9,06 yıl, tedavi süresi 36,13±29,17 ay, tedavi sayısı 8,48±6,23 idi. Birincil ve ikincil SDli hastaların tedavi yanıtları arasında fark yoktu. Beş yıldan uzun ve kısa süreli BoNT-A tedavisi alanların ortalama BoNT-A uygulama aralığı 18,37±5,10 ve 14,43±2,36 hafta (p=0,001) idi, diğer tedavi verileri arasında anlamlı fark yoktu. Sırayla ilk ve son uygulamadaki ortalama tedavi verileri; BoNT-A dozu 559,00±147,60 ve 681,66±188,09 U (p=0,0001), tedavi etkinlik süresi 11,82±2,71 ve 13,00±4,00 hafta (p=0,014), tedaviye yanıt derecesi 2,71±0,3 ve 3,02±0,5 (p=0,002), düzelme oranı %64,66±16,18 ve %71,22±17,29 (p=0,001) ve uygulama yapılan kas sayısı 3,15±1,16 ve 3,51±0,99 (p=0,012) bulundu.

 

Sonuç: Birincil ve ikincil SDlilerin tedaviye yanıtları arasında fark yoktu. Sonuçlarımız, zamanla ortalama BoNT-A dozu, düzelme oranı, enjeksiyon yapılan kas sayısı, etkinlik süresi ve uygulama aralığında istatistiksel olarak anlamlı artış olduğunu gösterdi.

Anahtar Kelime
Yazarlar
Tümü
Yazar Köşesi
Duyurular
Anket
AVES | Copyright © 2017 Türk Nöropskiyatri Derneği | Son Güncelleme: 03.10.2017