E-ISSN 1309-4866
Araştırma Makalesi
Majör Depresif Bozukluğun Klinik Görünümünde Boyutsal ve Kategorik Sınıflandırmanın Etkileri
1 İstanbul Erenköy Psychiatric and Neurological Disorders Training and Research Hospital, İstanbul, Turkey  
2 Clinic of Psychiatry, Samsun Training and Research Hospital, Samsun, Turkey  
3 Izmir Tepecik Training and Research Hospital, İzmir, Turkey  
Arch Neuropsychiatry 2014; 51: 233-241
DOI: 10.4274/npa.y6834
311 kez okundu, 163 kez indirildi

Anahtar Kelimeler: Depresyon, anksiyete, kategorik yaklaşım, boyutsal yaklaşım, aleksitimi
Özet

Giriş: Bu çalışmada Majör Depresif Bozukluk (MDB)’un tanısal karmaşasını azaltmak için boyutsal kavramları kategorik sistemle birleştirme amacıyla teorik düzeyin yanı sıra kategorik ve boyutsal yaklaşımlar arasında açık ve basit eşlenebilirlik araştırıldı.

 

Yöntem: Bu çalışmaya ayaktan başvuran 131 ardışık DSM-IV tanı ölçütlerine göre MDB tanısı konmuş hasta yaş, cinsiyet ve eğitim olarak eşleştirilmiş 99 sağlıklı kontrol alındı. Tüm katılımcılara Beck Depresyon Ölçeği, Beck Anksiyete Ölçeği ve Toronto Aleksitimi Ölçeği verildi.

 

Bulgular: Hasta, kontrol ve toplam tüm gruptaki depresyon ve anksiyete ölçeğinin iç tutarlığı analizinde Cronbach alfa değerlerinin sırasıyla, 0,94-0,97; 0,87-0,92 ve 0,93-0,96 arasında olduğu saptandı. Açımlayıcı faktör analizi sonuçlarına göre 9 faktör elde edildi. Scree grafiği eğrisinin belirgin olarak değişimine bakılarak iki faktörlü yapının en iyi açıkladığına karar verildi. Depresyon ve anksiyetenin birbirinden ayrı iki farklı boyut olmasına rağmen birbirleri ile arasındaki ilişkinin oldukça yüksek olduğu, bu durumu hem hasta hem de sağlıklı grupların sağladığı belirlendi. DSM-IV’e göre her bir tanı ölçütünün değişkenlerle olan ilişkilerine bakıldığında, hem depresyon hem de anksiyete alt-boyutlarıyla ve halen sürmekte olan belirti sayısı ile olan ilişkilerinde; belirti sayısının tüm ölçütlerle güçlü ilişkide olduğu bulundu.

 

Sonuç: Belirti sayısı ve hastalık şiddetinin, MDB klinik görünümünde önemli olduğu görülmektedir. Hastalık şiddetiyle uyku ve iştah arasındaki ilişkinin zayıf olduğu görülmektedir. İlgi kaybının hastalık varlığını en fazla yordarken; kilo değişikliği, psikomotor değişim, yorgunluk, değersizlik ve yoğunlaşma güçlüğü hastalık varlığını yordamamaktadır. Boyutsal yaklaşıma göre somatik anksiyete ve performansta bozulma hastalık varlığını yordamaktadır. Kategorik ve boyutsal yaklaşımda; DSM-IV ölçütlerinde yer alan bazı maddelerin (#2, #1, #9 ve #4), belirti sayısının, hastalık şiddetinin, somatik anksiyete ve performansta bozulmanın yaklaşımlar arası eşlenebilirliğe katkısı olabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelime
Yazarlar
Tümü
Yazar Köşesi
Duyurular
Anket
AVES | Copyright © 2017 Türk Nöropskiyatri Derneği | Son Güncelleme: 03.10.2017