E-ISSN 1309-4866
Araştırma Makalesi
Doğuştan Görme Engeli Olan Çocuk ve Ergenlerde Bağlanma Özellikleri ve Davranışsal Sorunlar
1 İstanbul University Cerrahpaşa Faculty of Medicine, Department of Child and Adolescent Psychiatry, İstanbul, Turkey  
2 İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk ve Ergen Psikiaytrisi Polikliniği, İzmir, Türkiye  
3 Bakırköy Training and Research Hospital for Psychiatry, Neurology and Neurosurgery, Department of Child and Adolescent Psychiatry, İstanbul, Turkey  
Arch Neuropsychiatry 2014; 51: 116-121
DOI: 10.4274/npa.y6702
361 kez okundu, 469 kez indirildi

Anahtar Kelimeler: Körlük, davranış, bağlanma, çocuk, ergen
Özet

Giriş: Bu çalışmanın amacı doğuştan görme engeli olan çocuk ve ergenlerde bağlanma özelliklerinin ve davranışsal sorunların incelenmesidir.


Yön­tem­: Doğuştan görme engeli olan 11-14 yaşları arasındaki 40 çocuk ve ergen olgu grubu olarak çalışmaya alınmıştır. Karşılaştırma grubunu görme engelli grupla yaş, cinsiyet ve sosyoekonomik düzey bakımından eşleştirilmiş 40 sağlıklı çocuk ve ergen oluşturmuştur. Davranışsal sorunlar, 4-18 Yaş Grubu Çocuklar için Davranış Değerlendirme Ölçeği (ÇDDÖ 4/18) ile değerlendirilmiştir. Bağlanma özellikleri ise Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri-Kısa Formu (EABE) ile incelenmiştir.


Bul­gu­lar: Karşılaştırma grubuyla kıyaslandığında, doğuştan görme engelli grubun ÇDDÖ’nün anksiyete/depresyon, çekiniklik/depresyon ve dikkat problemleri alt ölçeklerindeki puanlarıyla toplam puanlarının daha düşük olduğu bulunmuştur. İki grubun EABE puanlarında ise anlamlı bir fark saptanmamıştır.


So­nuç: Doğuştan görme engeli olan çocuk ve ergenler, davranışsal sorunlar açısından karşılaştırma grubuna göre daha düşük puanlar alırken, iki grup bağlanma özellikleri açısından farklı bulunmamıştır. Daha önceden yapılan çalışmalarda doğuştan görme engeli olan çocuk ve ergenlerin bağlanma problemleri açısından risk altında oldukları bildirilmelerine karşın, çalışmamızın sonuçları doğuştan görme engeli olan çocuk ve ergenlerin ailelerinin uyuma yönelik tutumlarıyla özel öğretmenlerin ve servislerin yardımlarının telafi edici bir rol oynayabileceğini göstermektedir. 

Anahtar Kelime
Yazarlar
Tümü
Yazar Köşesi
Duyurular
Anket
AVES | Copyright © 2017 Türk Nöropskiyatri Derneği | Son Güncelleme: 03.10.2017