E-ISSN 1309-4866
Araştırma Makalesi
Erken Evre Alzheimer Hastalığında İzlenen Ak Madde Hiperintensitelerinin Depresif Semptomlar ve Günlük Yaşam Aktiviteleri ile İlişkisi
1 İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi, Nöroloji Anabilim Dalı, Davranış Nörolojisi ve Hareket Bozuklukları Birimi, İstanbul, Türkiye  
2 İstanbul Nöropsikiyatri Hastanesi, Biyomedikal Birimi, İstanbul, Türkiye  
3 İstanbul Üniversitesi, İstanbul Tıp Fakültesi, Nöroloji Anabilim Dalı, Davranış Nörolojisi ve Hareket Bozuklukları Birimi, İstanbul, Türkiye  
4 Department of Neurology, İstanbul University İstanbul Faculty of Medicine, İstanbul, Turkey  
Arch Neuropsychiatry 2013; 50: 360-363
DOI: 10.4274/Npa.y­­­­­­­­­­6603
453 kez okundu, 484 kez indirildi

Anahtar Kelimeler: Ak-madde, Alzheimer hastalığı, depresif semptomlar
Özet

Giriş: Serebral ak madde hiperintensiteleri (AMH), Alzheimer hastalığı (AH) ve depresyon hastalarında sık olarak izlenen manyetik rezonans görüntüleme (MRG) bulgularındandır ve selim lezyonlar olmadıkları gibi kognisyon ve duygudurum ile de ilişkili oldukları anlaşılmıştır. AH’de en sık izlenen mood bozukluğu olan depresyon ve depresif semptomlar, AH seyrinin tüm evrelerinde izlenebilmektedir. Bu çalışmanın amacı erken evre AH (Klinik Demans Evreleme [CDR] skoru 0.5 ve 1 olanlar) hastalarında izlenen AMH’lerin depresif semptomlar, kognitif durum, medyal temporal atrofi ve günlük yaşam aktiviteleriyle bağlantısının araştırılmasıdır.

 

Yöntem: Çok erken ve erken evrede olan 45 AH hastası çalışmaya dahil edilmiştir. Tüm hastalara ak madde değerlendirmesi yapmak ve medyal temporal atrofiyi incelemek için beyin MRG incelemesi yapılmış, depresif semptomları değerlendirmek için Geriyatrik Depresyon Ölçeği (GDS), kognitif durumu belirlemek için Addenbrook Kognitif Değerlendirme ölçeğinin revize edilmiş formu (ACE-r) uygulanmıştır. Hastalar GDS’de 11 puanı sınır değer alınarak dikotomize edilip gruplandırılmıştır. Günlük yaşam aktivitelerini değerlendirmek için ise CDR ölçeği kutu toplamları skorları (CDR-kts) hesaplanmıştır. Ak madde hiperintensitelerini değerlendirmek için MRG T2-FLAIR görüntüleri incelenmiş ve ak maddeyi bölgesel olarak (frontal, parietooksipital, temporal, infratentorial ve bazal ganglia) değerlendiren Yaşla İlintili Ak Madde Değişiklikleri Değerlendirme Ölçeği kullanılarak skorlanmıştır. Medyal temporal lob atrofisi ise yüksek çözünürlüklü T1 kesitler incelenerek görsel değerlendirme ölçeği aracılığı ile skorlanmıştır.

 

Bulgular: GDS skorları yüksek olan grupta frontal AMH skorları anlamlı olarak yüksek bulunurken (p=0,006) diğer bölgelerde bu anlamlılık saptanmamıştır. Gruplar arasında ACE-r, CDR-kts ve medyal temporal lob atrofi skorları açısından farklılık saptanmamıştır. Tüm hastalar birlikte ele alındığında CDR-kts skorları ile frontal AMH skorları anlamlı korelasyon göstermiştir (sol frontal AMH r=0,439, p=0,003, sağ frontal AMH r =0,459, p=0,001). Lineer regresyon analiz modelleri de depresif semptomlar üzerine yaş, işlevsellik kaybı ve medyal temporal atrofi arasında sadece frontal AMH’lerin etkide bulunduğunu göstermiştir.

 

Sonuç: Bulgularımız özellikle frontal yerleşimli AMH’lerin depresif semptomların şiddeti ve işlevsellik ile ilişkili olabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelime
Yazarlar
Tümü
Yazar Köşesi
Duyurular
Anket
AVES | Copyright © 2017 Türk Nöropskiyatri Derneği | Son Güncelleme: 03.10.2017