E-ISSN 1309-4866
Diğer
Multipl Skleroz’da Uzun Süreli Koruyucu Tedaviler
Arch Neuropsychiatry 2008; 45: 26-36

309 kez okundu, 140 kez indirildi

Özet

Multipl Skleroz (MS) merkezi sinir sistemini tutan nöro-dejeneratif ve nöro-inflamatuar özellikler taşıyan klinik ve patolojik davranışı heterojen olan bir hastalıklar grubudur. Bu  yer alan ataklı tipinde uzun dönem koruyucu tedavilerin kullanımı uygundur. Nitekim uzun dönem koruyucu tedavilerin atak sıklığını ve MR aktivitesini azalttığı, hastalığın seyrini yavaşlatabildiği bilinmektedir.  Uzun dönem tedaviler çoğunlukla anti-inflamatuar etki göstermekte olup interferon beta grubu ilaçlar ve glatiramer asetat’ın önde gelen etki mekanizmalarının da orta derecede anti-inflamatuar etki olduğu kabul edilmekle birlikte etkinlikleri sınırlıdır. Mitoxantron ve Siklofosfamid gibi immünsupresif ilaçlar hastalığa karşı daha etkili bir anti-inflamatuar etki gösterirler, fakat yan etkileri de daha ciddidir. İnterferonlar ve glatiramer asetattan olasılıkla daha etkili olan Natalizumab yakın zamanda kullanıma girmiştir, fakat düşük oranda dahi olsa PML’ye yol açma riski taşımaktadır. Tüm MS hastalarında hastalık ilerleme göstermediğinden ve sakatlıkla sonuçlanmadığından her hastada uzun dönem koruyucu tedavi gerekli olmayabilir. Hangi hastaya tedavi başlanacağı ve hangi tedavinin seçileceğine MS konusunda uzman nöroloğun karar vermesi uygun olacaktır. Tedavi seçeneğine risk-yarar oranına göre bireysel/hasta-odaklı olarak karar verilmesi uygundur. Bu bölümde MS hastalarında uzun dönem koruyucu tedavi yaklaşımları tartışılacaktır. 

Anahtar Kelime
Yazarlar
Tümü
Yazar Köşesi
Duyurular
Anket
AVES | Copyright © 2017 Türk Nöropskiyatri Derneği | Son Güncelleme: 03.10.2017