Nilgün Çınar, Şevki Şahin, Alper Karaoğlan, Sibel Karşıdağ
 

Oral antikoagülan tedavi (OAT), belli kalp hastalıklarında serebral emboliyi önlemede etkilidir. Hematomlar OAT’ nin en önemli komplikasyonudur ve  önemli yapılar  içine kanama ile hastanın hayatını tehdit edebilmektedirler. Burada, atriyal fibrilasyon ve suni kalp kapakları için verilen warfarin tedavisi sırasında psoas, kuadriseps, pektoral ve rektus abdominis kaslarında lokalize hematomu ve anemisi olan dört hasta bildirilmiştir. Bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme, her olguda  kesin tanı koyulmasında  yardımcı olmuştur. Hastalarımızın üçü kadın, biri erkekti. Bu süreçte hastaların International normalized ratio (INR) değerleri  terapötik pencere içinde bulunmuştur. Hastaların tümü warfarin tedavisi sırasında düşme ya da çarpma gibi küçük travmalara maruz kalmışlardır. Antikoagülan tedavi kanama saptandıktan sonra yaklaşık 1 hafta süreyle kesilmiştir. Üç hastada konservatif tedavi yeterli olduğu halde,  rektus abdominis hematomu olan bir hastada retroperitoneal kanama sonucu cerrahi dekompresyon yapılmıştır. Oral antikoagülan tedavi başladıktan sonra takipleri sırasında hastalarda kanama veya diğer komplikasyonlar tekrarlamamıştır. Olgularımızın yaşlı ve minör travma hikayesi olan hastalar olmaları ortak özellikleriydi. Sonuç olarak, biz antikoagülan tedavi altında olan, özellikle ileri yaştaki hastaların, her türlü travma konusunda daha ayrıntılı biçimde uyarılmaları gerektiğini düşünmekteyiz. (Nöropsikiyatri Arşivi 2010; 47: 267-70)

Nilgün Çınar, Şevki Şahin, Alper Karaoğlan, Sibel Karşıdağ

cinarnilgun@gmail.com
 

Oral antikoagülan tedavi (OAT), belli kalp hastalıklarında serebral emboliyi önlemede etkilidir. Hematomlar OAT’ nin en önemli komplikasyonudur ve  önemli yapılar  içine kanama ile hastanın hayatını tehdit edebilmektedirler. Burada, atriyal fibrilasyon ve suni kalp kapakları için verilen warfarin tedavisi sırasında psoas, kuadriseps, pektoral ve rektus abdominis kaslarında lokalize hematomu ve anemisi olan dört hasta bildirilmiştir. Bilgisayarlı tomografi ve manyetik rezonans görüntüleme, her olguda  kesin tanı koyulmasında  yardımcı olmuştur. Hastalarımızın üçü kadın, biri erkekti. Bu süreçte hastaların International normalized ratio (INR) değerleri  terapötik pencere içinde bulunmuştur. Hastaların tümü warfarin tedavisi sırasında düşme ya da çarpma gibi küçük travmalara maruz kalmışlardır. Antikoagülan tedavi kanama saptandıktan sonra yaklaşık 1 hafta süreyle kesilmiştir. Üç hastada konservatif tedavi yeterli olduğu halde,  rektus abdominis hematomu olan bir hastada retroperitoneal kanama sonucu cerrahi dekompresyon yapılmıştır. Oral antikoagülan tedavi başladıktan sonra takipleri sırasında hastalarda kanama veya diğer komplikasyonlar tekrarlamamıştır. Olgularımızın yaşlı ve minör travma hikayesi olan hastalar olmaları ortak özellikleriydi. Sonuç olarak, biz antikoagülan tedavi altında olan, özellikle ileri yaştaki hastaların, her türlü travma konusunda daha ayrıntılı biçimde uyarılmaları gerektiğini düşünmekteyiz. (Nöropsikiyatri Arşivi 2010; 47: 267-70)

1.         Hirsh J. Oral anticoagulant drugs. N Engl J Med 1991; 324:1865-75.

2.         Hylek EM. Complications of oral anticoagulant therapy: bleeding and nonbleeding, rates and risk factors. Semin Vasc Med 2003; 3:271-8.

3.         Ozpolat B, Yilmaz MA, Yücel E. Lingual hematoma threatening airway obstruction in a patient on oral anticoagulation with warfarin. Blood Coagul Fibrinolysis 2007; 18:575-6.

4.         Sakakıbara Y, Aikawa S, Enomoto Y et al. Lower extremity hematoma as a complication of warfarinization in patients with artificial heart valves. Jpn Heart J 1999; 40: 239-5.

5.         Sinert R, Scalea T. Retropharyngeal and bowel hematomas in an anticoagulated patient. Acad Emerg Med 1994; 1:67-72.

6.         Wilson R, Mulholland C, Mackle E et al. The need for closer control of warfarin therapy. J R Coll Surg Edinb 1994; 39:171-3.

7.         Sasson Z, Mangat I, Peckham KA. Spontaneous iliopsoas hematoma in patients with unstable coronary syndromes receiving intravenous heparin in therapeutic doses. Can J Cardiol 1996; 12:490-4.

8.         Lowe GD. Antithrombotic treatment and atrial fibrillation. BMJ 1992; 305:1445-6.

9.         Moyer TP, O'Kane DJ, Baudhuin LM et al. Warfarin sensitivity genotyping: a review of the literature and summary of patient experience. Mayo Clin Proc 2009; 84:1079-94.

10.       Topgül K, Uzun O, Anadol AZ et al. Surgical management of enoxaparin- and/or warfarin-induced massive retroperitoneal bleeding: report of a case and review of the literature. South Med J 2005; 98:104-6.

11.       Qanadli SD, EI Hajjam, Mignon F et al. Life-threatening spontaneous psoas haematoma treated by transcatheter arterial embolization. Eur Radiol 1999; 9:1231-4.

12.       Nadeem RD, Clift BA, Martindale JP et al. Acute compartment syndrome of the thigh after joint replacement with anticoagulation. J Bone Joint Surg Br 1998; 80:866-8.

13.       Kocer B, Ozturk O, Duman T. Pectoral Muscle Hematoma Caused By Enoxaparin. Gazi Medical Journal 2003; 14:185-8.

14.       Armstrong PA, McNaughton GW. Case of the month: Intrathoracic rupture of a pectoral muscle haematoma. Emerg Med J 2006; 23:657-8.

15.       Landefeld CS, Goldman L. Major bleeding in outpatients treated with warfarin: incidence and prediction by factors known at the start of outpatient therapy. Am J Med 1989; 87:144-52.

16.       Husted S, Andreasen F. Problems encountered in long-term treatment with anticoagulants. Acta Med Scand 1976; 200:379-84.

17.       Fihn SD, Callahan CM, Martin DC et al. The risk for and severity of bleeding complications in elderly patients treated with warfarin. The National Consortium of Anticoagulation. Ann Intern Med 1996; 124:970-9.

18.       Torn M, Bollen WL, van der Meer FJ et al. Risks of oral anticoagulant therapy with increasing age.  Arch Intern Med 2005; 165:1527-1532.

19.       Fang MC, Go AS, Hylek EM et al. Age and the risk of warfarin-associated hemorrhage: The anticoagulafion and risk factors in atrial fibrillation study. J Am Gerietr Soc  2006; 54:1231-6.

20.       Russmann S, Gohlke-Bärwolf C, Jähnchen E et al. Age-dependent differences in the anticoagulant effect of phenprocoumon in patients after heart valve surgery. Eur J Clin Pharmacol 1997; 52:31-5.

Antikoagulan, komplikasyon, travma, kas içi kanama, psoas, quadriseps, pektoral, rektus abdominis